Her ilişkide aynı biçimde olmasa da, şiddet içeren ilişkilerin önemli bir bölümünde, kadınların şiddet yaşantısının içinden çıkmasını zorlaştıran bir döngü bulunur.
Fırtına öncesi sessizlik dönemi olarak tarif edilebilir. Şiddet uygulayan erkek gerilim yaratır, kıskançlık gösterir, küçük şeylerden kavga çıkarır, kadını kontrol etmeye çalışır, psikolojik şiddet uygular. Kadın ise bu aşamada, elinden geldiğince gerginliği azaltmaya çalışır.
İç veya dış sebeplerle şiddet uygulayan erkeğin öfkesi birdenbire tırmanır; erkek öfkesini kontrol etmez, fiziksel şiddet uygular ve şiddeti uyguladıktan hemen sonra bahaneler sunmaya başlar. Bu dönemde, kadının erkeği yatıştırabilmesi mümkün değildir.
Şiddet uygulayan erkek, kadının gönlünü almaya çalışır, pişmanlığını dile getirir, özür diler, değişeceğine ilişkin sözler verir. Kadın ise erkeğe inanmak ister, yeni bir şans verir. Fakat bu dönemden sonra erkek tekrar gerilimi artırıcı davranışlarda bulunur ve yeniden birinci aşamaya geçilir.
"Şiddet döngüsü" terimi, şiddetin kuşaktan kuşağa öğrenme ve model alma yoluyla aktarıldığını anlatmak için de kullanılır. Her türlü şiddet; öğrenilmiş, seçilmiş, denetlenebilen bir davranış biçimi olmasına rağmen, hem şiddet uygulayan kişi hem de erkek egemen toplum tarafından yaygın biçimde "kontrol edilemeyen ve irade dışı" bir davranış gibi gösterilmeye çalışılır. Oysa şiddet seçilmiş, yani iradi bir davranış biçimidir.
Kaynak: Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı